Categorie archief: Art – Kunst

Natura Artis Magistra

Natura Artis Magistra

Moeder natuur inspireert de kunst: Natura Artis Magistra. Veel letterlijker dan de associatie van vandaag kan het bijna niet. Inspirerende scheppingen, beelden…
Armando Fahne

Links: een boom in de natuur.
Midden: Fahne 3  Armando, brons in Westerbork
Rechts: Fahne Armando 1980 – 1981.

Armando is te zien in het MOA, Museum Oud Amelisweerd in Bunnik, Utrecht

 

De late Rembrandt van Rijn

De late Rembrandt

De late Rembrandt trekt zoveel bezoekers dat het Rijksmuseum haar deuren langer opent. Van rijen wachtenden is in het Vondelpark niets te bespeuren. Dit is de vroege Rembrandt. Het strijklicht over de berijpte weides. Het diepe zwart onder de flinterdunne zilveren ijslaag op de vijvers en op de plassen op de paden in het park. De weerkaatsingen, het licht, het licht. Het zondagochtendlicht is van stralend, bleek witgoud.

Het licht speelt en streelt

Het schuine licht dat scherp langs de bomen scheert en neervalt op het asfalt in lange schaduwen, penseelt gulden sneden in het park. Het stopt tegen een bank, a : b = (a+b) : a. Het kruipt in de adem die uit de mond van een jogger kringelt. Het vroege licht mist en dampt. Condenseert en sublimeert. Zoals alleen Rembrandt licht kan laten spelen. Die toets, streek, de nuances.
Rembrandt-Asia

Uit het schilderij dat het park deze morgen is, klinkt muziek. Getjilp, gekwetter, het fluit, kweelt en kwinkeleert lustig rondom de paukslagen van de specht. Het paringsgekrijs van de Nijlganzen overstemt zelfs de groene schreeuwlelijken. Een roodborstje scharrelt in de bosjes, koolmezen zitten elkaar achterna van tak naar tak. Op de afgeplatte stronken van een geknotte iep zitten een aalscholver, meeuw, nog een meeuw en, ja, twee verliefde Nijlganzen. De aalscholver kijkt naar links, de meeuw naar rechts. Een hooghartig tafereel in zwart, geel en wit, zwart.
Rembrandt-Vondelpark

Trouw

Gewoontegetrouw staat op dit vroege uur een toerist het Vindhek te fotograferen. Ook om acht uur zondagsochtend. Een feloranje jogger kijkt al joggend op zijn mobiele apparaat. Een Aziaat filmt een Aziaat. Zo´n Rembrandt wil je wel op You Tube zetten. De ooievaars zijn weer thuis. Trouw op hun nest. Hun felrode snavels evenwijdig over het zwart-wit. De majesteitelijke sereniteit van dit vogelpaar zo symmetrisch zij aan zij, fladdert uiteen als ook zij de lentekriebels vrij spel geven en hun huwelijkse plichten betrachten. – “Waar werd oprechter trouw…”
Rembrandt-ooievaarWaer werd oprechter trouw
Dan tusschen man en vrouw
Ter weereld oit gevonden?
Twee zielen gloende aen een gesmeed,
Of vast geschakelt en verbonden
In lief en leedt.

Uit: De Gijsbrecht van Aemstel, slot van het 4e bedrijf, dialoog Rey van Burghzaten en Badeloch. Joost van den Vondel (1587-1679)
Rembrandt-jogger

Kijk vooral ook: Simon Schama – Rembrandt Masterpieces of the late years
bij Kunstuur Avro/Tros die ook o.a. Opium met Cornald Maas uitzenden vanuit Vondel CS

Tekst: Annemarieke Weber – Weber schrijft
(en foto´s ook)

 

 

Kunst in Duin met Ellen van Toor

Kunst in Duin: Land Art

Beeldschoon is het thema van Kunst in Duin in Lisse. Het prachtige landgoed rond kasteel Keukenhof wordt verrijkt, vervormd en verdubbeld door Land Art- en beeldend kunstenaars.

Weerspiegeling

Autonoom kunstenaar Ellen van Toor laat het thema Beeldschoon zien in haar object “Wie is de schoonste van het Land?” Ze speelt met het landschap en weerspiegelt het. Van Toor verruimt de blik van de toeschouwer. Figuurlijk en letterlijk. Ook de natuurlijke oerkrachten gaan op in haar object en veranderen het in de samensmelting van kunst, natuur en het leven zelf. Verandering is spannend en aangenaam. Na de dans met het landschap vangt van Toor de toeschouwer zelf, in de spiegel die zij hem voor houdt. Wie is de schoonste van het land?Ellen-van-Toor-schoonste

Blikverruiming

Ellen van Toor werkt met materialen met een geschiedenis. De stofblikken, in dit geval, hebben een hele historie achter de rug van schoonmaken, poetsen en schuieren. Semantisch is het een driedubbele rijkdom, het object blik, het materiaal blik – en omdat Van Toor een spiegel in het stofblik heeft bedacht en gezet – is het ook nog eens de blik van blikverruiming.Ellen-Van-Toor-spiegel

Bespiegelingen

Conceptueel zit dit object dus ijzersterk in elkaar. De blikverruiming sluit ook nog eens mooi aan op het ´hogere´ en overkoepelende thema van het werk van Ellen van Toor: vrijheid en beperking. Is onze blik naar buiten, op het landschap gericht, dan ervaren we de vrijheid. Doen we een stap naar voren en zien wij alleen nog ons spiegelbeeld dan beneemt de beperking van ons ego ons de vrijheid.Ellen-Van-Toor-Land-Art

En toch: dit kunstobject is natuurlijk ook prachtig en prikkelend in ons huis. Spiegeltje, spiegeltje aan de wand, “Wie is de schoonste van het Land”.

U vindt het tentatelier van Ellen van Toor op het grote veld, links net voor de trap. Naast de objecten toont Ellen haar schilderwerk, etsen en collages.Van-Toor-Kunst-in-Duin
www.ellenvantoor.nl

Kunst in Duin, Kasteel Keukenhof, Lisse

tot en met 31 augustus 2014. www.kunstinduin.com
Initiator: Chief Willem van Vugt
Curator Land Art en Installatiekunst: Renée Korbee
Ook te zien:
Cobra Buiten
Atelier van Lieshout
Willemien Schaap
Marjolein Markink
Hester Pilz
Carla Rump
Lisa van Noorden
Karin van der Molen
José Mooijekind
Vera Valstar

Tekst: Annemarieke Weber | Weber schrijft
Foto´s: Ellen van Toor

 

Ongekend Kant in Museum IJsselstein

De kanten die je niet van kant kent zien:
Ongekend Kant, Museum IJsselstein

Het reliëf, de structuur, de textuur en de patronen. Een knoop waaruit zich een precieus lijnenspel vertakt dat voortstroomt. De bedachte gaten die driedimensionele perspectieven bieden. Kant is de Fine Art van de textiele vormen. Verfijnd, geraffineerd, verrassend en veelzijdig. Een rijke inspiratiebron voor beeldend kunstenaars en zeer uiteenlopende werken. ´Ongekend Kant´ is dan ook de titel van de expositie in Museum IJsselstein, te zien tot 21 september 2014.

Als een spin in haar web weeft Tanja Smeets een installatie in de kasteeltoren van het pittoreske stadje vlakbij Utrecht. Vormpje voor vormpje haakt ze minutieus in elkaar tot een organisch ensemble van kanten stalactieten dat vanaf het gewelf naar beneden druipt. Het licht dat door het raam van de toren valt, speelt in het gatenpatroon en vermenigvuldigt de kleurschakeringen. De textuur ziet er robuust uit in de kommen van het trapgewelf en ragfijn daar waar het meeste licht erop valt.
Tanja SmeetsUnbridled, 2014
Een 16e eeuws kasteeltorentrappenhuis is een natuurlijker omgeving voor het groeiende werk dan het kader van de 20e eeuwse licht- en zichtkamers van Museum Boijmans (ontworpen in 1935) waar haar installaties vorig jaar te zien waren. Mij doet dit werk, behalve aan kant, ook denken aan koraal, IJslands mos (Cetraria islandica) of een boomparasiet als de maretak. Smeets spon in 2013 inderdaad eenzelfde constructie in een boom: ‘Mimicry’, group exhibition ‘Autour du Jardin‘ in Caen, France.

Foto´s van Danielle Kwaaitaal

´Vangen, verstrikken, veroveren en de vrijheid ontnemen´, dat zijn slechts vier van de vele vertalingen van het engelse woord ´capture´. Capturing Giulia van Danielle Kwaaitaal is overrompelend. Een vrouwenbuste strak gewikkeld in kant alsof ze gemummificeerd is. Een satijnen band strak om haar nek gestrikt, een koord kruiselings op haar voorhoofd gesnoerd, de ogen geloken. En alles zwart, zwart, zwart. Verhullend, depersonifiërend als een rouwvoile. Het iconische beeld van Jacqueline Kennedy, majestueus onder haar lange, zwarte voile terwijl haar zoontje in zijn lichtblauwe keurige jasje salueert als de kist passeert (1963). Gelukkig is het kant op de foto van Kwaaitaal ragfijn en kan Giulia stiekem door het gaatje dat precies voor haar neusgat zit ademen. Levend gevangen, captured?
Danielle-Kwaaitaal Capturing Giulia
Tekst: Annemarieke Weber
Foto´s: courtesy of MIJ

MIJ Museum IJsselstein, expositie ´Ongekend Kant´ door conservator Trudi van Zadelhoff en Catherine Clavaux.

Alle beeldend kunstenaars in Ongekend Kant:
Annemiek Vera, Anouk van de Sande, Danielle Kwaaitaal, Doreen Westphal, Hansje van Halem, Isabel Ferrand, Louise te Poele, Maartje Jaquet, Mary Waters, Robin Kolleman, Sandra Hendriks, Tanja Smeets, Tamar Frank, Cas Oorthuys, Claes Iversen, Hendrik Kerstens, Jan Willem Kaldenbach, Wilm Wouters,  Rogier van der Heide, Johannes Antonius Canta, Maarten Schets, Studio DEMAKERSVAN Joep Verhoeven.

Tanja Smeets (Wijchen 1963) Installatiemateriaal: plastic industriële afstandhouders voor beton. Info: zie links in de tekst en Boijmans TV.

Danielle Kwaaitaal (Bussum 1964)
Ereprijzen: Capturing Giulia is awarded with a 2nd Place – Merit of Excellence in Portrait at the international leading Photography Masters Cup 2014. Capturing Giulia, 45x62cm, c-print, dibond, handmade frame, edition of 3
Capturing Deborah, Nominee in Portrait.

MIJ is ± 12 km met de (OV-)fiets vanaf station Utrecht Centraal.

Beeldmateriaal en tekst mag u niet zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de eigenaar(s) gebruiken / overnemen op andere websites en/of schriftelijke dan wel digitale publicaties.